หลังจากปีใหม่เป็นต้นมาผมก็ไม่ได้เขียนอะไรอีกเลย
เฮ้อ ! คิดแล้วก็เสียดายเวลาชะมัด
ที่ไม่ได้มาเขียนไม่ใช่เพราะอะไรหรอก
ผมไปแม่สายมา
ในรอบสามวันไปมาสองครั้ง
สูญเม็ดเงินไปนับ....เอ่อ.....1..2..3.
เอ...นับไปนับมา..เกือบๆ.พันบาท
เล่าซะดูเหมือนเยอะเลยแฮะ
เอาภาพไปดูกัน
ที่นี่เขาเรียกด่านแม่สาย-ท่าขี้เหล็ก
ความจริงผมก็ว่าผมจะเล่าวิธีการไปแม่สายอย่างถูกวิธี
แต่วันนี้อยากจะเล่าอย่างอื่นมากกว่า
แล้วพรหมกับลิขิตมันก็อยากจะมาเล่าเรื่อง
บ้าบออะไรก็ไม่รู้ของมัน
นี่แถมให้ก่อนไปเจอไอ้พรหมกับไอ้ลิขิต
ประตูเข้าประเทศพม่าบริเวณนี้เขาเรียกว่าจังหวัดท่าขี้เหล็ก
เมื่อเดินเข้าไปแล้วออกมาจากด่านไทยแล้วต้องออกมาทางด้านซ้าย
แต่พอเวลาเข้าไปพม่าต้องเข้าไปทางด้านขวา
(ที่เห็นอาคารสีขาวๆ)
ไม่เคยถามว่าเพราะอะไร แต่สงสัยเป็นเพราะเป็นเมืองขึ้น
ก็เลยใช้ตามแบบเขาขนาดเดินรถยังต้องใช้ทางขวา
ก่อนผ่านด่านไทยมาก็ต้องทำบัตรผ่านแดนชั่วคราว
ตั้ง 30 บาท
ทันโทษครับท่านเข้าไปด่านพม่านึกว่าจะเข้าได้เลย
ต้องเสียเงิน 10 บาทต่อคนอีก
วันๆเงินเข้าประเทศมหาศาล
ที่ผมไปปีใหม่นั่นก็ถึงกับต้องต่อแถวเข้าพม่า
สองวันหลังจากนั้นก็ยังต้องต่อแถวเข้าเพียงแต่ว่าคนน้อยกว่า
นี่ขนาดผมไปบ่อยแล้วนะยังไม่ชินสักที
เอ...ว่าจะไม่เล่า..แต่ก็เล่าไปตั้งเยอะ
ไม่เอาดีกว่าไปละ
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
พรหม : เฮ้ย!ลิขิตเอ็งจำได้มั้ยว่าเอ็งได้อี-เมลล์มากี่ฉบับแล้ว
ลิขิต : ใครจะไปจำได้เอ็งบ้ารึเปล่า
พรหม : เออ..ก็ใช่.แล้วเอ็งคิดว่าเมลล์แบบไหนที่น่ารำคาญที่สุด
ลิขิต : มันก็มีเยอะหว่ะ..ข้าจำไม่ได้ว่าอะไรมาบ้าง
พรหม : แต่ข้ามี10อันดับที่จัดมาเรียบร้อยแล้วเอ็งจะฟังมั้ย
ลิขิต : อยากเล่าเอ็งก็เล่ามาสิวะ ลีลาอยู่ได้เดี๋ยปัด....เหนี่ยว
พรหม : เก่งจริงๆกับเพื่อนเนี้ย
ลิขิต : จะเล่ารึยัง
พรหม : เล่าแล้วๆ อันกับที่10 จดหมายลูกโซ่
ลิขิต : เอ..ได้ยินแต่ที่เป็นจดหมายของอาจารย์อะไรนะ...วิปริตธรรมโชติ
พรหม : วิปริตเตี่ยเอ็งนะสิ เขาชื่อวิจิตรธรรมโชติ
ลิขิต : เออ..ก็ไกล้เคียงนั่นแหละ
พรหม : ทุกวันนี้น่าดีใจแทนพระอาจารย์วิปริตของเอ็งจริงๆสาธุ
ที่คิดจดหมายลูกโซ่มาแกล้งคนแล้วมีคนอนุรักษ์ไว้อย่างดี
ขนาดเป็นกระดาษว่าไม่พอ ทุกวันนี้มาเป็นอี-เมลล์แล้ว
แหม...น่ารำคาญขึ้นเยอะเลย
ลิขิต : อันนี้ข้าเคยได้ยิน...มีทั้งมนต์วิเศษเอย..เรื่องลูกสาวที่ตายบ้างถ้าไม่ส่งต่อก็โชคร้าย
พรหม : ใช่ๆอันดับต่อไป คือ เจ้าแม่กวนอิมโชคดี+พระพิฆเนศโชคดี
เนื้อหาเหมือนกันคล้ายๆกันกับอันที่แล้ว
ลิขิต : แล้วต่างกันตรงไหนฟะ
พรหม : ต่างกันตรงที่โชคร้ายเป็นโชคดี
ลิขิต : แต่ถ้าไม่ส่งก็โชคร้ายเหมือนเดิมอีกนั่นแหละ
พรหม : อันดับ 8 ลูกผมป่วยเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว
ลิขิต : เฮ้ย!ไอ้เลวเขาต้องการความช่วยเหลือ
ทำไมเอ็งคิดแบบนี้ เขาอาจต้องการคนช่วยจริงๆก็ได้
พรหม : ช่วยคน.....เอ็งรู้มั้ยว่าข้าได้เมลล์นี้มานานเท่าไรแล้ว
ลิขิต : ไม่รู้
พรหม : 5 ปีแล้ว ถ้าตอนนี้ไม่หายก็ต้องไปเกิดใหม่แล้วโว้ย
ลิขิต : สงสัยใจดีส่งกันไปส่งกันมาเลยกลายเป็นขยะไปเลย
พรหม : คนฟอร์เวิร์ดไม่ช่วยแต่คนช่วยกลับไม่มาฟอร์เวิร์ด
ลิขิต : แล้วอันดับต่อมาอันดับที่ 7 ล่ะ
พรหม : พักหน่อยไม่ได้เรอะ
ลิขิต : ไม่ได้
พรหม : ใจร้ายมาก อันดับต่อมา คือไม่ส่งต่อไม่มีแฟน
ลิขิต : อันนี้ไม่ต้องสนใจผ่านไปเลยดีกว่า ฟังแค่ชื่อก็เข้าใจแล้ว
พรหม : อันดับต่อมาคือกินชาเขียวเย็นเป็นอันตราย
ลิขิต : อันนี้เคยได้ยินที่บอกว่าเอาชาเขียวมาแช่เย็นจะมีพิษ
พรหม : ความจริงไม่มีหรอก แค่บอกว่าเอามากินแล้วจะทำให้ไขมันจับตัว
ลิขิต : รู้กันได้ยังไง รู้ดีกันจริงๆสงสัยมีพ่อเป็นหมอหยอง
พรหม : เป็นหมอหยองได้ไงก็แกเป็นกระเทย
ลิขิต : เออหวะ
พรหม : ที่บอกว่าทำให้ไขมันจับตัวกันเอามาจากการที่เทน้ำชาเย็นๆลงในชามก๋วยเตี๋ยว
จากนั้นใขมันก็จะจับกันเป็นก้อนไง
ลิขิต : เหตุผลงี่เง่าสิ้นดี อะไรเย็นๆพอลงชามก๋วยเตี๋ยวก็เป็นไขหมดนั่นแหละ ปัดโธ่
พรหม : ก็คงเป็นการขัดขาทางการตลาดนั่นแหละ จำได้มั้ยตอนแรกโค้กก็โดน
ลิขิต : เพียงแต่ว่าครั้งนี้ชาเขียว โออิชิ ซวยตรงที่คนดันเชื่อกันเยอะใช่มะ
พรหม : ใช่แล้ว อันดับต่อมา อันดับที่5 จุบจบประเทศไทย โดยนิติภูมิ เนาวรัตน์
ลิขิต : ที่ว่าจะมีจุบจบแบบอาร์เจนติ๊นาใช่มั้ย
พรหม : อาร์เจนน่ะถูกแต่ข้างหลังไม่ใช่ติ๊นาเฟ้ย
ลิขิต : เมลล์แบบนี้ถ้าโง่ๆมาอ่านก็เชื่อง่ายๆมีหวังวุ่นวายทั้งประเทศ ข้าได้ยินเด็กมันด่ามา
พรหม : ความจริงที่เขาเอามาบอกก็เพราะว่าเห็นคนไทยทุกวันนี้เนี้ย
เอาแต่สนุกฟุ่มเฟื่อย ใช้พลังงานกันเรื่อยเปื่อย พ่อแม่โง่ๆก็เอาแต่ให้เงินลูก
ลูกโง่ๆก็เอาแต่ใช้เงินเที่ยวเล่น จีบสาวในเน็ต
ลิขิต : เออใช่ข้าเห็นด้วยข้อนี้ แล้วบางคนเขาเตือนดีๆด่าหาว่าเขาอวดตัว
ข้าเคยอ่านประวัติประเทศอาร์เจนฯ ตอนแรกๆก็แบบเรานี่แหละ
แต่เพราะเอาแต่ขายกิจการให้ต่างชาติ ทุกวันนี้ทุกอย่างก็เป็นของต่างชาติ
พรหม : เอ็งเชื่อมั้ย ทุกวันนี้เด็กมัธยมบางคนยังพูดภาษาไทยไม่ชัดเลย
ลิขิต : ข้าว่าพอเหอะเดี๋ยวจะไปกันใหญ่
พรหม : ข้าโมโหวะพวกเกรียนแล้วไม่เจียมเนี้ย มาด่าแบบไม่ได้ดูความเป็นจริง
ลิขิต : ต่อเถอะๆ พอเอ็งโกรธทีไรน่ากลัวทุกที
พรหม : เออ อันดับต่อไป เรื่องส่งต่อไป 18 คนแล้วให้กด Alt+F8
ลิขิต : แล้วจะเกิดอะไรขึ้นวะ
พรหม : ไม่รู้วะ ทุกวันนี้ยังไม่เห็นมีใครรู้เลยว่ามีอะไร
ลิขิต : เป็นอย่างงั้นไป แล้วอันดับที่ 3
พรหม : ต่อมาคือเมลล์ รูปถ่ายวิญญาณชายผู้ล่วงลับ
ลิขิต : เนื้อหาเป็นยังไงวะ
พรหม : เล่ากันว่ามีคนไปเข้าป่าแล้วถ่ายรูปวิญญาณติดมา พอสามวันต่อมาเขาก็ตาย
ลิขิต : มาลาเรียแดกแน่ๆ ไม่ใช่ผีหรอก
พรหม : คล้ายๆกับอันที่ 2 หวะ มาแนวเดียวกันเรื่องยายมาหา
ลิขิต : เรื่องไอ้เด็กคนหนึ่งที่ยายตายไปแล้วแกเกิดเหงาเลยอยากได้เพื่อนไปอยู่ด้วย
แล้วก็เลยส่งเมลล์ไปเรื่อยๆโดยบอกว่าให้มาเอาคนที่อ่านไปแทน
พรหม : ทำไมเอ็งรู้ดีจังวะ
ลิขิต : ข้าเพิ่งได้มาเมื่อวาน
พรหม : มิน่าถึงรู้ดีนัก แล้วเป็นไงยายเขามาหาเอ็งบ้างรึเปล่า
ลิขิต : ยายแกจะเล่นเป็นเหรอวะคอมพ์เนี้ย ถามจริงเอ็งถามข้านี่คิดบ้างมั้ย
พรหม : อ้าว ! ซวยวะงั้นเล่นกับหมาหมาเลียปากจริงๆ
ลิขิต : โบร๋ววว เฮ้ย!เอ็งว่าใคร
พรหม : ยอดฮิตที่สุด อันดับ 1 Hotmail จะเก็บเงิน
ลิขิต : จริงเหรอวะ
พรหม : ถ้าจริงก็เก็บไปนานแล้ว ไม่ต้องมารอให้ไอ้บ้าอีบ้าที่ไหนมาบอกเอ็งหรอก
เขาส่งเข้าอี-เมลล์เอ็งง่ายกว่าเยอะเลย
แถมครั้งเดียวส่งได้ตั้งหลายคน
ลิขิต : งั้นแสดงว่าไม่จริง
พรหม : แต่เอ็งเชื่อมะว่ามีอยู่อย่างที่เก็บเงินจริงๆ
ลิขิต : อะไรวะ
พรหม : ก็ค่าข้าวมื้อนี้ของเราไงเอ็งต้องจ่ายมาจริงๆ
เพราะว่าข้าจ่ายมาหลายมื้อแล้ว
ลิขิต : ข้าก็ต้องบอกเอ็งจริงๆว่า
พรหม : อย่าบอกนะว่าไม่ได้เอาเงินมา
ลิขิต : ผิดไปนิดเดียวเองหวะ
พรหม : ผิดตรงไหนรึว่าเอ็งมีตังค์? แล้วทำไมไม่จ่ายเองวะ
ลิขิต : ข้ามีตังค์แต่อยู่ในธนาคารข้าไม่มีบัตรเครดิต
ถึงมีข้าว่าร้านขายข้าวเขาคงไม่มีที่รูดหรอกหวะ
พรหม : เออๆ รอดไปได้อีกแล้วนะเอ็งกินฟรีแทบทุกมื้อ
พรหม : เอาภาพมาให้คนอ่านดูกันเล่นๆยั่วน้ำลาย จานนี้แหละที่ไอ้ลิขิตไม่ยอมจ่ายเงิน
ลิขิต : โห ! ถึงกับต้องประจานกันเลย ช่างเอ็งเถอะข้าหน้าด้านซะอย่าง
พรหม : โอโห้ ! เอ็งนี่มัน
(ป.ล:ภาพประกอบยืมเขามาเป็นของคนในexteenนี่แหละจำชื่อไม่ได้ขอโทษทีครับ)
ิ
เฮ้อ ! คิดแล้วก็เสียดายเวลาชะมัด
ที่ไม่ได้มาเขียนไม่ใช่เพราะอะไรหรอก
ผมไปแม่สายมา
ในรอบสามวันไปมาสองครั้ง
สูญเม็ดเงินไปนับ....เอ่อ.....1..2..3.
เอ...นับไปนับมา..เกือบๆ.พันบาท
เล่าซะดูเหมือนเยอะเลยแฮะ
เอาภาพไปดูกัน
ที่นี่เขาเรียกด่านแม่สาย-ท่าขี้เหล็ก
ความจริงผมก็ว่าผมจะเล่าวิธีการไปแม่สายอย่างถูกวิธี
แต่วันนี้อยากจะเล่าอย่างอื่นมากกว่า
แล้วพรหมกับลิขิตมันก็อยากจะมาเล่าเรื่อง
บ้าบออะไรก็ไม่รู้ของมัน
นี่แถมให้ก่อนไปเจอไอ้พรหมกับไอ้ลิขิต
ประตูเข้าประเทศพม่าบริเวณนี้เขาเรียกว่าจังหวัดท่าขี้เหล็ก
เมื่อเดินเข้าไปแล้วออกมาจากด่านไทยแล้วต้องออกมาทางด้านซ้าย
แต่พอเวลาเข้าไปพม่าต้องเข้าไปทางด้านขวา
(ที่เห็นอาคารสีขาวๆ)
ไม่เคยถามว่าเพราะอะไร แต่สงสัยเป็นเพราะเป็นเมืองขึ้น
ก็เลยใช้ตามแบบเขาขนาดเดินรถยังต้องใช้ทางขวา
ก่อนผ่านด่านไทยมาก็ต้องทำบัตรผ่านแดนชั่วคราว
ตั้ง 30 บาท
ทันโทษครับท่านเข้าไปด่านพม่านึกว่าจะเข้าได้เลย
ต้องเสียเงิน 10 บาทต่อคนอีก
วันๆเงินเข้าประเทศมหาศาล
ที่ผมไปปีใหม่นั่นก็ถึงกับต้องต่อแถวเข้าพม่า
สองวันหลังจากนั้นก็ยังต้องต่อแถวเข้าเพียงแต่ว่าคนน้อยกว่า
นี่ขนาดผมไปบ่อยแล้วนะยังไม่ชินสักที
เอ...ว่าจะไม่เล่า..แต่ก็เล่าไปตั้งเยอะ
ไม่เอาดีกว่าไปละ
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
พรหม : เฮ้ย!ลิขิตเอ็งจำได้มั้ยว่าเอ็งได้อี-เมลล์มากี่ฉบับแล้ว
ลิขิต : ใครจะไปจำได้เอ็งบ้ารึเปล่า
พรหม : เออ..ก็ใช่.แล้วเอ็งคิดว่าเมลล์แบบไหนที่น่ารำคาญที่สุด
ลิขิต : มันก็มีเยอะหว่ะ..ข้าจำไม่ได้ว่าอะไรมาบ้าง
พรหม : แต่ข้ามี10อันดับที่จัดมาเรียบร้อยแล้วเอ็งจะฟังมั้ย
ลิขิต : อยากเล่าเอ็งก็เล่ามาสิวะ ลีลาอยู่ได้เดี๋ยปัด....เหนี่ยว
พรหม : เก่งจริงๆกับเพื่อนเนี้ย
ลิขิต : จะเล่ารึยัง
พรหม : เล่าแล้วๆ อันกับที่10 จดหมายลูกโซ่
ลิขิต : เอ..ได้ยินแต่ที่เป็นจดหมายของอาจารย์อะไรนะ...วิปริตธรรมโชติ
พรหม : วิปริตเตี่ยเอ็งนะสิ เขาชื่อวิจิตรธรรมโชติ
ลิขิต : เออ..ก็ไกล้เคียงนั่นแหละ
พรหม : ทุกวันนี้น่าดีใจแทนพระอาจารย์วิปริตของเอ็งจริงๆสาธุ
ที่คิดจดหมายลูกโซ่มาแกล้งคนแล้วมีคนอนุรักษ์ไว้อย่างดี
ขนาดเป็นกระดาษว่าไม่พอ ทุกวันนี้มาเป็นอี-เมลล์แล้ว
แหม...น่ารำคาญขึ้นเยอะเลย
ลิขิต : อันนี้ข้าเคยได้ยิน...มีทั้งมนต์วิเศษเอย..เรื่องลูกสาวที่ตายบ้างถ้าไม่ส่งต่อก็โชคร้าย
พรหม : ใช่ๆอันดับต่อไป คือ เจ้าแม่กวนอิมโชคดี+พระพิฆเนศโชคดี
เนื้อหาเหมือนกันคล้ายๆกันกับอันที่แล้ว
ลิขิต : แล้วต่างกันตรงไหนฟะ
พรหม : ต่างกันตรงที่โชคร้ายเป็นโชคดี
ลิขิต : แต่ถ้าไม่ส่งก็โชคร้ายเหมือนเดิมอีกนั่นแหละ
พรหม : อันดับ 8 ลูกผมป่วยเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว
ลิขิต : เฮ้ย!ไอ้เลวเขาต้องการความช่วยเหลือ
ทำไมเอ็งคิดแบบนี้ เขาอาจต้องการคนช่วยจริงๆก็ได้
พรหม : ช่วยคน.....เอ็งรู้มั้ยว่าข้าได้เมลล์นี้มานานเท่าไรแล้ว
ลิขิต : ไม่รู้
พรหม : 5 ปีแล้ว ถ้าตอนนี้ไม่หายก็ต้องไปเกิดใหม่แล้วโว้ย
ลิขิต : สงสัยใจดีส่งกันไปส่งกันมาเลยกลายเป็นขยะไปเลย
พรหม : คนฟอร์เวิร์ดไม่ช่วยแต่คนช่วยกลับไม่มาฟอร์เวิร์ด
ลิขิต : แล้วอันดับต่อมาอันดับที่ 7 ล่ะ
พรหม : พักหน่อยไม่ได้เรอะ
ลิขิต : ไม่ได้
พรหม : ใจร้ายมาก อันดับต่อมา คือไม่ส่งต่อไม่มีแฟน
ลิขิต : อันนี้ไม่ต้องสนใจผ่านไปเลยดีกว่า ฟังแค่ชื่อก็เข้าใจแล้ว
พรหม : อันดับต่อมาคือกินชาเขียวเย็นเป็นอันตราย
ลิขิต : อันนี้เคยได้ยินที่บอกว่าเอาชาเขียวมาแช่เย็นจะมีพิษ
พรหม : ความจริงไม่มีหรอก แค่บอกว่าเอามากินแล้วจะทำให้ไขมันจับตัว
ลิขิต : รู้กันได้ยังไง รู้ดีกันจริงๆสงสัยมีพ่อเป็นหมอหยอง
พรหม : เป็นหมอหยองได้ไงก็แกเป็นกระเทย
ลิขิต : เออหวะ
พรหม : ที่บอกว่าทำให้ไขมันจับตัวกันเอามาจากการที่เทน้ำชาเย็นๆลงในชามก๋วยเตี๋ยว
จากนั้นใขมันก็จะจับกันเป็นก้อนไง
ลิขิต : เหตุผลงี่เง่าสิ้นดี อะไรเย็นๆพอลงชามก๋วยเตี๋ยวก็เป็นไขหมดนั่นแหละ ปัดโธ่
พรหม : ก็คงเป็นการขัดขาทางการตลาดนั่นแหละ จำได้มั้ยตอนแรกโค้กก็โดน
ลิขิต : เพียงแต่ว่าครั้งนี้ชาเขียว โออิชิ ซวยตรงที่คนดันเชื่อกันเยอะใช่มะ
พรหม : ใช่แล้ว อันดับต่อมา อันดับที่5 จุบจบประเทศไทย โดยนิติภูมิ เนาวรัตน์
ลิขิต : ที่ว่าจะมีจุบจบแบบอาร์เจนติ๊นาใช่มั้ย
พรหม : อาร์เจนน่ะถูกแต่ข้างหลังไม่ใช่ติ๊นาเฟ้ย
ลิขิต : เมลล์แบบนี้ถ้าโง่ๆมาอ่านก็เชื่อง่ายๆมีหวังวุ่นวายทั้งประเทศ ข้าได้ยินเด็กมันด่ามา
พรหม : ความจริงที่เขาเอามาบอกก็เพราะว่าเห็นคนไทยทุกวันนี้เนี้ย
เอาแต่สนุกฟุ่มเฟื่อย ใช้พลังงานกันเรื่อยเปื่อย พ่อแม่โง่ๆก็เอาแต่ให้เงินลูก
ลูกโง่ๆก็เอาแต่ใช้เงินเที่ยวเล่น จีบสาวในเน็ต
ลิขิต : เออใช่ข้าเห็นด้วยข้อนี้ แล้วบางคนเขาเตือนดีๆด่าหาว่าเขาอวดตัว
ข้าเคยอ่านประวัติประเทศอาร์เจนฯ ตอนแรกๆก็แบบเรานี่แหละ
แต่เพราะเอาแต่ขายกิจการให้ต่างชาติ ทุกวันนี้ทุกอย่างก็เป็นของต่างชาติ
พรหม : เอ็งเชื่อมั้ย ทุกวันนี้เด็กมัธยมบางคนยังพูดภาษาไทยไม่ชัดเลย
ลิขิต : ข้าว่าพอเหอะเดี๋ยวจะไปกันใหญ่
พรหม : ข้าโมโหวะพวกเกรียนแล้วไม่เจียมเนี้ย มาด่าแบบไม่ได้ดูความเป็นจริง
ลิขิต : ต่อเถอะๆ พอเอ็งโกรธทีไรน่ากลัวทุกที
พรหม : เออ อันดับต่อไป เรื่องส่งต่อไป 18 คนแล้วให้กด Alt+F8
ลิขิต : แล้วจะเกิดอะไรขึ้นวะ
พรหม : ไม่รู้วะ ทุกวันนี้ยังไม่เห็นมีใครรู้เลยว่ามีอะไร
ลิขิต : เป็นอย่างงั้นไป แล้วอันดับที่ 3
พรหม : ต่อมาคือเมลล์ รูปถ่ายวิญญาณชายผู้ล่วงลับ
ลิขิต : เนื้อหาเป็นยังไงวะ
พรหม : เล่ากันว่ามีคนไปเข้าป่าแล้วถ่ายรูปวิญญาณติดมา พอสามวันต่อมาเขาก็ตาย
ลิขิต : มาลาเรียแดกแน่ๆ ไม่ใช่ผีหรอก
พรหม : คล้ายๆกับอันที่ 2 หวะ มาแนวเดียวกันเรื่องยายมาหา
ลิขิต : เรื่องไอ้เด็กคนหนึ่งที่ยายตายไปแล้วแกเกิดเหงาเลยอยากได้เพื่อนไปอยู่ด้วย
แล้วก็เลยส่งเมลล์ไปเรื่อยๆโดยบอกว่าให้มาเอาคนที่อ่านไปแทน
พรหม : ทำไมเอ็งรู้ดีจังวะ
ลิขิต : ข้าเพิ่งได้มาเมื่อวาน
พรหม : มิน่าถึงรู้ดีนัก แล้วเป็นไงยายเขามาหาเอ็งบ้างรึเปล่า
ลิขิต : ยายแกจะเล่นเป็นเหรอวะคอมพ์เนี้ย ถามจริงเอ็งถามข้านี่คิดบ้างมั้ย
พรหม : อ้าว ! ซวยวะงั้นเล่นกับหมาหมาเลียปากจริงๆ
ลิขิต : โบร๋ววว เฮ้ย!เอ็งว่าใคร
พรหม : ยอดฮิตที่สุด อันดับ 1 Hotmail จะเก็บเงิน
ลิขิต : จริงเหรอวะ
พรหม : ถ้าจริงก็เก็บไปนานแล้ว ไม่ต้องมารอให้ไอ้บ้าอีบ้าที่ไหนมาบอกเอ็งหรอก
เขาส่งเข้าอี-เมลล์เอ็งง่ายกว่าเยอะเลย
แถมครั้งเดียวส่งได้ตั้งหลายคน
ลิขิต : งั้นแสดงว่าไม่จริง
พรหม : แต่เอ็งเชื่อมะว่ามีอยู่อย่างที่เก็บเงินจริงๆ
ลิขิต : อะไรวะ
พรหม : ก็ค่าข้าวมื้อนี้ของเราไงเอ็งต้องจ่ายมาจริงๆ
เพราะว่าข้าจ่ายมาหลายมื้อแล้ว
ลิขิต : ข้าก็ต้องบอกเอ็งจริงๆว่า
พรหม : อย่าบอกนะว่าไม่ได้เอาเงินมา
ลิขิต : ผิดไปนิดเดียวเองหวะ
พรหม : ผิดตรงไหนรึว่าเอ็งมีตังค์? แล้วทำไมไม่จ่ายเองวะ
ลิขิต : ข้ามีตังค์แต่อยู่ในธนาคารข้าไม่มีบัตรเครดิต
ถึงมีข้าว่าร้านขายข้าวเขาคงไม่มีที่รูดหรอกหวะ
พรหม : เออๆ รอดไปได้อีกแล้วนะเอ็งกินฟรีแทบทุกมื้อ
พรหม : เอาภาพมาให้คนอ่านดูกันเล่นๆยั่วน้ำลาย จานนี้แหละที่ไอ้ลิขิตไม่ยอมจ่ายเงิน
ลิขิต : โห ! ถึงกับต้องประจานกันเลย ช่างเอ็งเถอะข้าหน้าด้านซะอย่าง
พรหม : โอโห้ ! เอ็งนี่มัน
(ป.ล:ภาพประกอบยืมเขามาเป็นของคนในexteenนี่แหละจำชื่อไม่ได้ขอโทษทีครับ)
ิ
