พรหม : เอ็นทรี่ที่แล้วต้องอยู่่ล่างสุดเป็นของแถมคราวนี้ได้มาเป็นตัวจริงเลย
ลิขิต : แล้วเป็นไงไม่ดีเีรอะ ?
พรหม : ก็ต้องดีสิถามได้
ลิขิต : วันนี้มีอะไรมาเล่ามั้ย
พรหม : อยากฟังใช่มั้ย ถามแบบนี้
ลิขิต : เปล่าถ้าเอ็งไม่มี ข้าจะได้เล่าบ้าง
พรหม : เฮ้ย!เอาจริงเรอะ
ลิขิต : ล้อเอ็งเล่นแล้วหุ้นบ้านข้าจะขึ้นรึไง
พรหม : ทุกทีเอ็งไม่เคยเล่าอะไรนี่หว่า เห็นฟังลูกเดียว
ลิขิต : ก็เริ่มทีไรเอ็งได้ขึ้นก่อนทุกที
พรหม : รีบๆเล่ามา ข้าชักอยากฟังแล้ว เรื่องอะไรของเอ็ง
ลิขิต : คืออย่างงี้ มีอยู่วันหนึ่งข้าไปเข้าห้องน้ำที่บริษัท....เอ....บริษัทมันชื่ออะไรหว่า..
พรหม : เป็นอย่างนี้ทุกที เป็นปลาทองรึไงวะ แป๊ปเดียวลืม
ลิขิต : เออๆ ช่างมันเหอะ ถึงจะจำชื่อไม่ได้แต่ ข้าก็รู้ละ ว่าเป็นของต่างชาติ
พรหม : รู้ได้ไง?
ลิขิต : ก็เห็นมันเดินหัวทองกันเกือบทั้งบริษัทมีคนไทยไม่กี่คนเอง
พรหม : แล้วเป็นยังไงต่อ อย่าบอกนะว่าเอ็งก็เดินออกมาแล้วก็จบ
ถ้าเป็นอย่างนั้นข้าถีบเอ็งจริงๆด้วย
ลิขิต : ฟังสิวะ!!!ระหว่างที่ข้าทำธุระเบาเพลินๆก็ได้ยินไอ้ฝรั่งหัวทองสองคนมันคุยกัน
ท่าทางจะเป็นภาษาอังกฤษแต่มันพูดกันแต่คำยากๆอะไรก็ไม่รู้
ข้าไม่ค่อยเข้าใจเลย แต่ก็่ยังพอจะจับใจความได้บ้าง
พรหม : บอกแล้วให้ตั้งใจเรียนภาษาอังกฤษกับครูเกสรแก ไม่เชื่อข้า เป็นไงละเอ็ง
ลิขิต : เออ บ่นจัง จะฟังมั้ยเนี้ย
พรหม : ถ้าข้าไม่ฟังแล้วเอ็งจะเล่ามั้ยละ
ลิขิต : เล่า
พรหม : แล้วเอ็งจะถามข้าหาเห็บอะไร
ลิขิต : ถึงไหนแล้ววะ อ๋อ! ใช่ไอ้ฝรั่งนั่นมันมีสองคน
คนแรกผอมคนที่สองมันอ้วนๆพอดีมันยืนใกล้ข้าพอดี แกเชื่อมั้ย
ไอ้คนอ้วนนั่นของมันเล็กกว่านิ้วหัวแม่มือข้าิอีก
พรหม : เฮ้ย!เอ็งจะบ้าเรอะไปดูของมันทำไมอุจาดตาเปล่าๆ เล่าต่อไปซิวะ!!!
ลิขิต : เออได้ แล้วไอ้ของคนผอมนะโอ้โหของมั.......
พรหม : เฮ้ย!!!!!!!!!!พอได้แล้ว ข้าไม่ได้ให้เล่าเรื่องขนาดของไอ้ฝรั่งนั้น
ที่ข้าให้เล่านะเรื่องที่มันคุยกัน!!
ลิขิต : อ๋อ!แล้วก็ไม่บอกกันก่อน
ไอ้พวกนั้นมันคุยทับกัน ไอ้คนตัวผอมมันบอกว่ามันมาจากอ็อกซ์ฟอร์ด
ส่วนไอ้คนตัวอ้วนมันบอกว่า มันมาจากสแตมป์ฟอร์ด
พูดกันจบพวกมันก็หันมาหัวเราะเยาะใส่ข้า
เอ็ง เอ้ย ตอนนั้นข้าอยากโดนเตะปากมันจริงๆเลย
พรหม : แล้วทำไมเอ็งไม่ทำวะ ?
ลิขิต : ก็ข้าเยี่ยวอยู่ขืนโดดไปมั่วซั่ว ได้เลอะเทอะตายห่า
พรหม : เออวะ มีหวังได้กลิ่นมะนาวหอมชื่นใจติดกางเกง
ลิขิต : ข้าก็เลยทนฉี่เงียบๆไป ไอ้คนผอมมันฉี่เสร็จก่อน
มันเลยเดินไปล้างมือ แล้วไอ้คนอ้วนมันก็ฉี่เสร็จตามพอดี
มันเห็นไอ้คนผอมล้างมือถึงข้อศอกก็็้แปลกใจ อย่าว่าแต่มันเลยข้าด้วย
ไอ้ฝรั่งอ้วนเลยถามไปว่า "ทำไมต้องล้างแบบนี้"
ไอ้ฝรั่งผอมตอบว่าไงรู้มั้ย
พรหม : ว่าไงวะ ?
ลิขิต : มันบอกที่อังกฤษเขาสอนกันแบบนี้เผื่อฉี่กระเด็นมาโดน
พรหม : อะไรมันจะฉี่ระเนระนาดกันขนาดนั้นวะ
ลิขิต : เออข้าก็ว่างั้น พอดีข้าฉี่เสรจ ข้าก็ตามทันไป ยังไม่ทันได้ล้างมือ
เหลือบไปเห็นไอ้ฝรั่งอ้วนกำลังล้างมืออยู่ไอ้ตอนล้างก็ปกติดี
แต่หลังจากนั้นมันเอาไ้ม้่ออกมาแคะขี้เล็บวะี
พรหม : เฮ้ย!มันจะอนามัยจัดไปมั้ง
ลิขิต : ข้าก็คิดแบบเอ็ง แล้วไอ้ฝรั่งผอมก็ด้วย มันก็เลยถามบ้าง
ไอ้ฝรั่งอ้วนมันรออยู่พอดีมันรีบตอบเลย
"เราจบมาจากอเมริกา ที่นั่นสอนให้ล้างมือเฉพาะที่เลอะ
แล้วก็แคะขี้เล็บออกเพื่อป้องกันความสกปรก "
พรหม : โอ้โห !
ลิขิต : ชื่นชมในความสะอาดของมันเลยเรอะ
พรหม : เปล่า!! น่าถีบทั้งคู่เลยต่างหาก
ลิขิต : ข้าเห็นแบบนั้น ข้าคิดว่าถ้า้ล้างมือเฉยๆสงสัยจะสู้มันไม่ได้แน่ๆ
พรหม : เออ!จริงของเอ็ง แล้วเอ็งทำยังไงวะ
ลิขิต : จุดสำคัญมันอยู่ตรงนี้ ข้ากำลังจะถึงทางตันอยู่แล้ว
เคราะห์ดีที่นึกถึงเอ็งได้
พรหม : นึกถึงข้าทำไม ?
ลิขิต : ก็เอ็ง เยี่ยวไม่ชอบล้างมือ พอข้าคิดออกข้าก็เดินออกจากห้องน้ำไปเลย
ไอ้ฝรั่งสองตัวนั่นงง รีบเรียกข้าใหญ่เลย
มันถามว่าข้าทำไมไม่ล้างมือ เรียนจบจากที่ไหนมา ข้าก็รออยู่แล้ว
ข้าเลยตอบมันกลับไปว่า
"กูเรียนจบจากรามฯมา ที่รามฯ ไม่เคยสอนให้คนเยี่ยวรดมือตัวเอง"
พรหม : เด็ดขาดจริงๆ
ลิขิต : ใช่มั้ย แกลองดมดูสินี่ข้ายังไม่ได้ล้างเลย
พรหม : ไอ้ซกมก เอามือเอ็งไปไกลๆข้าเลย
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
พรหม : เอ็งว่าเราลืมอะไรรึเปล่า
ลิขิต : ล้างมือเหรอ?ข้าก็ไปล้างแล้วนี่ เอ็งดมดูสิ
พรหม :ไม่ใช่ไอ้บ้า ไม่ใช่เรื่องนี้ หืม!นีี่กลิ่นยังตุ่ยๆอยู่เลย
ิ ลิขิต : แล้วเรื่องอะไรของเอ็งอีกวะ
พรหม : นึกออกแล้ววันนี้ปีใหม่โว้ย
ลิขิต : เออ ใช่มัวแต่คุยกันจนลืมไปเลย
พรหม,ลิขิต : สวัสดีปีใหม่ครับ มีความสุขกันมากๆ เริ่มต้นปีนี้ด้วยดีนะครับ
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ไม่รู้ชอบกันรึเปล่ากับไอ้สองตัวนี้
เอาไว้นึกเรื่องสนุกๆออกแล้ว
เดี๋ี๋ยวจะให้ไอ้สองตัวนี้มาเล่าให้ฟังใหม่นะครับ
ราตรีสวัสดิ์ สุขสันต์วันปีใหม่ครับ
ลิขิต : แล้วเป็นไงไม่ดีเีรอะ ?
พรหม : ก็ต้องดีสิถามได้
ลิขิต : วันนี้มีอะไรมาเล่ามั้ย
พรหม : อยากฟังใช่มั้ย ถามแบบนี้
ลิขิต : เปล่าถ้าเอ็งไม่มี ข้าจะได้เล่าบ้าง
พรหม : เฮ้ย!เอาจริงเรอะ
ลิขิต : ล้อเอ็งเล่นแล้วหุ้นบ้านข้าจะขึ้นรึไง
พรหม : ทุกทีเอ็งไม่เคยเล่าอะไรนี่หว่า เห็นฟังลูกเดียว
ลิขิต : ก็เริ่มทีไรเอ็งได้ขึ้นก่อนทุกที
พรหม : รีบๆเล่ามา ข้าชักอยากฟังแล้ว เรื่องอะไรของเอ็ง
ลิขิต : คืออย่างงี้ มีอยู่วันหนึ่งข้าไปเข้าห้องน้ำที่บริษัท....เอ....บริษัทมันชื่ออะไรหว่า..
พรหม : เป็นอย่างนี้ทุกที เป็นปลาทองรึไงวะ แป๊ปเดียวลืม
ลิขิต : เออๆ ช่างมันเหอะ ถึงจะจำชื่อไม่ได้แต่ ข้าก็รู้ละ ว่าเป็นของต่างชาติ
พรหม : รู้ได้ไง?
ลิขิต : ก็เห็นมันเดินหัวทองกันเกือบทั้งบริษัทมีคนไทยไม่กี่คนเอง
พรหม : แล้วเป็นยังไงต่อ อย่าบอกนะว่าเอ็งก็เดินออกมาแล้วก็จบ
ถ้าเป็นอย่างนั้นข้าถีบเอ็งจริงๆด้วย
ลิขิต : ฟังสิวะ!!!ระหว่างที่ข้าทำธุระเบาเพลินๆก็ได้ยินไอ้ฝรั่งหัวทองสองคนมันคุยกัน
ท่าทางจะเป็นภาษาอังกฤษแต่มันพูดกันแต่คำยากๆอะไรก็ไม่รู้
ข้าไม่ค่อยเข้าใจเลย แต่ก็่ยังพอจะจับใจความได้บ้าง
พรหม : บอกแล้วให้ตั้งใจเรียนภาษาอังกฤษกับครูเกสรแก ไม่เชื่อข้า เป็นไงละเอ็ง
ลิขิต : เออ บ่นจัง จะฟังมั้ยเนี้ย
พรหม : ถ้าข้าไม่ฟังแล้วเอ็งจะเล่ามั้ยละ
ลิขิต : เล่า
พรหม : แล้วเอ็งจะถามข้าหาเห็บอะไร
ลิขิต : ถึงไหนแล้ววะ อ๋อ! ใช่ไอ้ฝรั่งนั่นมันมีสองคน
คนแรกผอมคนที่สองมันอ้วนๆพอดีมันยืนใกล้ข้าพอดี แกเชื่อมั้ย
ไอ้คนอ้วนนั่นของมันเล็กกว่านิ้วหัวแม่มือข้าิอีก
พรหม : เฮ้ย!เอ็งจะบ้าเรอะไปดูของมันทำไมอุจาดตาเปล่าๆ เล่าต่อไปซิวะ!!!
ลิขิต : เออได้ แล้วไอ้ของคนผอมนะโอ้โหของมั.......
พรหม : เฮ้ย!!!!!!!!!!พอได้แล้ว ข้าไม่ได้ให้เล่าเรื่องขนาดของไอ้ฝรั่งนั้น
ที่ข้าให้เล่านะเรื่องที่มันคุยกัน!!
ลิขิต : อ๋อ!แล้วก็ไม่บอกกันก่อน
ไอ้พวกนั้นมันคุยทับกัน ไอ้คนตัวผอมมันบอกว่ามันมาจากอ็อกซ์ฟอร์ด
ส่วนไอ้คนตัวอ้วนมันบอกว่า มันมาจากสแตมป์ฟอร์ด
พูดกันจบพวกมันก็หันมาหัวเราะเยาะใส่ข้า
เอ็ง เอ้ย ตอนนั้นข้าอยากโดนเตะปากมันจริงๆเลย
พรหม : แล้วทำไมเอ็งไม่ทำวะ ?
ลิขิต : ก็ข้าเยี่ยวอยู่ขืนโดดไปมั่วซั่ว ได้เลอะเทอะตายห่า
พรหม : เออวะ มีหวังได้กลิ่นมะนาวหอมชื่นใจติดกางเกง
ลิขิต : ข้าก็เลยทนฉี่เงียบๆไป ไอ้คนผอมมันฉี่เสร็จก่อน
มันเลยเดินไปล้างมือ แล้วไอ้คนอ้วนมันก็ฉี่เสร็จตามพอดี
มันเห็นไอ้คนผอมล้างมือถึงข้อศอกก็็้แปลกใจ อย่าว่าแต่มันเลยข้าด้วย
ไอ้ฝรั่งอ้วนเลยถามไปว่า "ทำไมต้องล้างแบบนี้"
ไอ้ฝรั่งผอมตอบว่าไงรู้มั้ย
พรหม : ว่าไงวะ ?
ลิขิต : มันบอกที่อังกฤษเขาสอนกันแบบนี้เผื่อฉี่กระเด็นมาโดน
พรหม : อะไรมันจะฉี่ระเนระนาดกันขนาดนั้นวะ
ลิขิต : เออข้าก็ว่างั้น พอดีข้าฉี่เสรจ ข้าก็ตามทันไป ยังไม่ทันได้ล้างมือ
เหลือบไปเห็นไอ้ฝรั่งอ้วนกำลังล้างมืออยู่ไอ้ตอนล้างก็ปกติดี
แต่หลังจากนั้นมันเอาไ้ม้่ออกมาแคะขี้เล็บวะี
พรหม : เฮ้ย!มันจะอนามัยจัดไปมั้ง
ลิขิต : ข้าก็คิดแบบเอ็ง แล้วไอ้ฝรั่งผอมก็ด้วย มันก็เลยถามบ้าง
ไอ้ฝรั่งอ้วนมันรออยู่พอดีมันรีบตอบเลย
"เราจบมาจากอเมริกา ที่นั่นสอนให้ล้างมือเฉพาะที่เลอะ
แล้วก็แคะขี้เล็บออกเพื่อป้องกันความสกปรก "
พรหม : โอ้โห !
ลิขิต : ชื่นชมในความสะอาดของมันเลยเรอะ
พรหม : เปล่า!! น่าถีบทั้งคู่เลยต่างหาก
ลิขิต : ข้าเห็นแบบนั้น ข้าคิดว่าถ้า้ล้างมือเฉยๆสงสัยจะสู้มันไม่ได้แน่ๆ
พรหม : เออ!จริงของเอ็ง แล้วเอ็งทำยังไงวะ
ลิขิต : จุดสำคัญมันอยู่ตรงนี้ ข้ากำลังจะถึงทางตันอยู่แล้ว
เคราะห์ดีที่นึกถึงเอ็งได้
พรหม : นึกถึงข้าทำไม ?
ลิขิต : ก็เอ็ง เยี่ยวไม่ชอบล้างมือ พอข้าคิดออกข้าก็เดินออกจากห้องน้ำไปเลย
ไอ้ฝรั่งสองตัวนั่นงง รีบเรียกข้าใหญ่เลย
มันถามว่าข้าทำไมไม่ล้างมือ เรียนจบจากที่ไหนมา ข้าก็รออยู่แล้ว
ข้าเลยตอบมันกลับไปว่า
"กูเรียนจบจากรามฯมา ที่รามฯ ไม่เคยสอนให้คนเยี่ยวรดมือตัวเอง"
พรหม : เด็ดขาดจริงๆ
ลิขิต : ใช่มั้ย แกลองดมดูสินี่ข้ายังไม่ได้ล้างเลย
พรหม : ไอ้ซกมก เอามือเอ็งไปไกลๆข้าเลย
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
พรหม : เอ็งว่าเราลืมอะไรรึเปล่า
ลิขิต : ล้างมือเหรอ?ข้าก็ไปล้างแล้วนี่ เอ็งดมดูสิ
พรหม :ไม่ใช่ไอ้บ้า ไม่ใช่เรื่องนี้ หืม!นีี่กลิ่นยังตุ่ยๆอยู่เลย
ิ ลิขิต : แล้วเรื่องอะไรของเอ็งอีกวะ
พรหม : นึกออกแล้ววันนี้ปีใหม่โว้ย
ลิขิต : เออ ใช่มัวแต่คุยกันจนลืมไปเลย
พรหม,ลิขิต : สวัสดีปีใหม่ครับ มีความสุขกันมากๆ เริ่มต้นปีนี้ด้วยดีนะครับ
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ไม่รู้ชอบกันรึเปล่ากับไอ้สองตัวนี้
เอาไว้นึกเรื่องสนุกๆออกแล้ว
เดี๋ี๋ยวจะให้ไอ้สองตัวนี้มาเล่าให้ฟังใหม่นะครับ
ราตรีสวัสดิ์ สุขสันต์วันปีใหม่ครับ
