วันนี้มีหลายเรื่องเลยที่อยากจะเล่า
แต่ดูท่าทางถ้าเล่าหมดสงสัยจะได้ลงกินเนสบุ๊คก่อนแน่ๆ
คัดเฉพาะบางเรื่องก็แล้วกัน
วันนี้ไปหาอะไรดูในเว็บแก้เซ็งเข้าเว็บโน่นออกเว็บนี่
จนนึกไม่ออกแล้วว่าจะไปดูอะไรต่อ
ก็เลยไปเข้าเว็บจับฉ่าย...
ด้วยความคิดที่ว่าไหนๆมันก็ชื่อจับฉ่าย
น่าจะมีอะไรหลายๆอย่างให้ดูละนะ
แล้วก็เจอครับ......ใช่ครับ ศพซัดดั....ไม่
ไม่ใช่ศพซัดดัม...จะบ้าเหรอ
เจอวิธีหาอะไรเล่นสนุกๆต่างหาก
มาเลย
มาทำแก้วน้ำแข็งกัน
....
...
..
.
1. หาแก้วมาหนึ่งใบ(พลาสติกครับ)ใส่น้ำเข้าไปจนเกือบเต็ม
แล้วหาแก้วขนาดแก้วชอร์ตที่เป็นพลาสติก
ใส่น้ำให้เต็มแก้วเช่นกันนำมาลอยอยู่ในแก้วใบใหญ่ดังรูป...
แล้วนำเทปกาวมาแปะเป็นเส้นผ่านศูนย์กลางของทั้งสองแก้ว
เพื่อยึดแก้วเล็กให้สามารถลอยอยู่ได้....จากนั้นก็..แช่ช่อง freeze
2. เมื่อน้ำในแก้วทั้งสองใบแข็งตัวแล้ว
ให้นำออกมาจากช่องแช่แข็งที่ได้นำไปแช่ไว้
และนำแก้วเล็กออกมาจากแก้วใหญ่(ให้ได้)
ถ้าไม่ออกให้หยดน้ำลงไปจะง่ายขึ้น
ทำแบบนั้นเช่นกันกับแก้วใบใหญ่
ในกรณีที่ไม่สามารถเอาออกมาจากแก้วได้
* เอาไม่ออกทำแบบนี้
3.เมื่อเรียบร้อยทั้งหมดแล้วผลงานของท่าน
ก็จะออกมาเป็นแบบนี้
ซึ่งถ้าได้เพิ่มสีเข้าไปล่ะก็จะดูสวยขึ้นและสร้างสรรค์ขึ้นแบบนี้
เป็นยังไงละสร้างสรรค์ไม่ใช่น้อยเลยคิดดูเพื่อนที่มาฉลองปีใหม่ทีบ้านคุณ
เมื่อเจอแก้วที่สุดแสนจะเท่แบบนี้ คงประทับใจกันไปอีกนาน
ระวังอยู่อย่างเดียวอย่าเผลอไปใช้ชงกาแฟหรือว่าโอวัลตินล่ะ
นอกจากจะไม่ได้กินแล้วอาจจะหกเลอะเทอะอีกต่างหาก
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ของแถมนอกรอบ
พรหม : นี่ลิขิตแก รู้รึเปล่าว่าทำไมที่สิงคโปร์ถึงห้ามเคี้ยวหมากฝรั่ง
ลิขิต : ง่ายๆว่ะ เพราะกลัวสกปรกไง สิงคโปร์เขาสะอาดจะตายไป
พรหม : ผิดโว้ย
ลิขิต : อย่ามาอำ ไม่มีทาง จะผิดได้ไง
พรหม : เรื่องนี้มันมีที่มา จะฟังรึเปล่า
ลิขิต : แล้วจะรออะไรอยูู่ละ่
พรหม : แหมทีนี้ละก็ทำตัวเชื่องเชียวนะเอ็ง
ลิขิต : จะเล่า่มั้ยเนี้ย
พรหม : เออๆ คือว่านะ
ลิขิต : อืม
พรหม : เย็นวันหนึ่ง ลีกวนยูของสิงคโปร์และทักษิณของไทย
นั่งรับประทานอาหารเย็นกันที่สิงคโปร์
ทั้งคู่นั่งกินกุ้งลอปสเตอร์อยู่และอาหารอื่นๆมากมายบนโต๊ะ
ลิขิต : น่าอิจฉาจังว่ะ
พรหม : แล้วให้เป็นทักษิณตอนนี้เอามั้ย
ลิขิต : เชิญแกก่อนดีกว่า
พรหม : ฮ่าๆ ต่อนะ ลีก็เลยถามทักกี้ว่าเปลือกลอปสเตอร์
อันเนี้ยเอาไปทำอะไรได้บ้างที่ประเทศคุณ
ลิขิต : ก็ทิ้งสิวะจะเอาไปทำอะไรได้
พรหม : ทักกี้ก็ตอบแบบแกนั่นแหละแล้วลีก็สวนกลับมาว่า
ประเทศเราสามารถแปรรูปให้เป็นแครกเกอร์รสกุ้งได้
ลิขิต : โหย อัจฉริยะตัวจริงพ่อคนเก่ง ทำได้ไงเนี้ย เลิศเลอเพอเฟ็คที่สุด
พรหม : แหม ชมเขายกใหญ่เชียว ชอบมากรึไงละ
ลิขิต : กูประชด -*-
พรหม : เอาละมาฟังต่อ ลีได้ทีก็เลยถามต่อว่า
แล้วเปลือกส้มล่ะท่านเอาไปทำอะไรได้บ้าง
ทักกี้ตอบเหมือนเดิมทำไม่ได้...เราเอาทิ้ง
ลิขิต : ช่วยอะไรไม่ได้เลย ตอบเป็นอยู่อย่างเดียวรึไงวะ
พรหม : ใจเย็นๆจะฟังต่อมั้ย
ลิขิต : ฟัง
พรหม : เออ สงบๆแล้วฟังเฉยๆ
ลิขิต : ครับผม
พรหม : ลีกวนยู ก็ถามต่อไปอีก สงสัยยังไม่สะใจ
ลีถามว่าเศษหมากฝรั่งละเอาไปทำอะไรได้มั้ย
ลิขิต : ขอเดานะ ตอบว่าไม่ได้
พรหม : จะไปเหลือเรอะ แน่นอนอยู่แล้ว จะเอาไปทำอะไรได้ คราวนี้..........
อีตาลีกวนยูแกซ้ำทันทีเลย แกบอกว่าประเทศเราสามารถนำไปผลิตเป็นถุงยางได้
แถมบางส่วนส่งกลับประเทศไทยอีกต่างหาก
ลิขิต : มิน่าประเทศมันถึงไม่มีประชากรเชื้อชาติตัวเอง
พรหม : ทำไมฟะ
ลิขิต : ก็ถุงยางมันเหนียวมากใส่แล้วถอดไม่ได้
พรหม : ฮ่าๆ
ลิขิต : เล่าต่อๆเร็ว
พรหม : ถึงตอนนี้ทักกี้ชักเริ่มหมั่นไส้อยากเอาคืนบ้าง
ลิขิต : น่าจะรู้สึกตั้งแต่เปลือกส้มแล้ว
พรหม : แกเลยถามลีกวนยูกลับไปว่า แล้วเศษถุงยางละเอาไปทำอะไรได้
ตาลีแกตอบว่าไม่รู้ประเทศเราเอามันทิ้งไปเฉยๆ
คราวนี้ทักกี้เลยสวนกลับไปก่อนที่จะเดินออกจากโต๊ะไปว่า
ลิขิต : ว่าอะไร
พรหม : ประเทศเราเอาเศษถุงยางจากประเทศคุณแปรรูป....
กลับไปเป็นหมากฝรั่งอีกครั้ง แล้วส่งออกมาประเทศคุณโดยเฉพาะเลย
ลิขิต : ฮ่าฮ่า สะใจ สม นี่เรื่องจริงรึเปล่าวะ
พรหม : เปล่ามันเป็นมุข
ลิขิต : ถุย!ก็หลงคิดว่าเป็็นเรื่องจริงอยู่ตั้งนาน
edit @ 2006/12/31 16:14:29
แต่ดูท่าทางถ้าเล่าหมดสงสัยจะได้ลงกินเนสบุ๊คก่อนแน่ๆ
คัดเฉพาะบางเรื่องก็แล้วกัน
วันนี้ไปหาอะไรดูในเว็บแก้เซ็งเข้าเว็บโน่นออกเว็บนี่
จนนึกไม่ออกแล้วว่าจะไปดูอะไรต่อ
ก็เลยไปเข้าเว็บจับฉ่าย...
ด้วยความคิดที่ว่าไหนๆมันก็ชื่อจับฉ่าย
น่าจะมีอะไรหลายๆอย่างให้ดูละนะ
แล้วก็เจอครับ......ใช่ครับ ศพซัดดั....ไม่
ไม่ใช่ศพซัดดัม...จะบ้าเหรอ
เจอวิธีหาอะไรเล่นสนุกๆต่างหาก
มาเลย
มาทำแก้วน้ำแข็งกัน
....
...
..
.
1. หาแก้วมาหนึ่งใบ(พลาสติกครับ)ใส่น้ำเข้าไปจนเกือบเต็ม
แล้วหาแก้วขนาดแก้วชอร์ตที่เป็นพลาสติก
ใส่น้ำให้เต็มแก้วเช่นกันนำมาลอยอยู่ในแก้วใบใหญ่ดังรูป...
แล้วนำเทปกาวมาแปะเป็นเส้นผ่านศูนย์กลางของทั้งสองแก้ว
เพื่อยึดแก้วเล็กให้สามารถลอยอยู่ได้....จากนั้นก็..แช่ช่อง freeze
2. เมื่อน้ำในแก้วทั้งสองใบแข็งตัวแล้ว
ให้นำออกมาจากช่องแช่แข็งที่ได้นำไปแช่ไว้
และนำแก้วเล็กออกมาจากแก้วใหญ่(ให้ได้)
ถ้าไม่ออกให้หยดน้ำลงไปจะง่ายขึ้น
ทำแบบนั้นเช่นกันกับแก้วใบใหญ่
ในกรณีที่ไม่สามารถเอาออกมาจากแก้วได้
* เอาไม่ออกทำแบบนี้
3.เมื่อเรียบร้อยทั้งหมดแล้วผลงานของท่าน
ก็จะออกมาเป็นแบบนี้
ซึ่งถ้าได้เพิ่มสีเข้าไปล่ะก็จะดูสวยขึ้นและสร้างสรรค์ขึ้นแบบนี้
เป็นยังไงละสร้างสรรค์ไม่ใช่น้อยเลยคิดดูเพื่อนที่มาฉลองปีใหม่ทีบ้านคุณ
เมื่อเจอแก้วที่สุดแสนจะเท่แบบนี้ คงประทับใจกันไปอีกนาน
ระวังอยู่อย่างเดียวอย่าเผลอไปใช้ชงกาแฟหรือว่าโอวัลตินล่ะ
นอกจากจะไม่ได้กินแล้วอาจจะหกเลอะเทอะอีกต่างหาก
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ของแถมนอกรอบ
พรหม : นี่ลิขิตแก รู้รึเปล่าว่าทำไมที่สิงคโปร์ถึงห้ามเคี้ยวหมากฝรั่ง
ลิขิต : ง่ายๆว่ะ เพราะกลัวสกปรกไง สิงคโปร์เขาสะอาดจะตายไป
พรหม : ผิดโว้ย
ลิขิต : อย่ามาอำ ไม่มีทาง จะผิดได้ไง
พรหม : เรื่องนี้มันมีที่มา จะฟังรึเปล่า
ลิขิต : แล้วจะรออะไรอยูู่ละ่
พรหม : แหมทีนี้ละก็ทำตัวเชื่องเชียวนะเอ็ง
ลิขิต : จะเล่า่มั้ยเนี้ย
พรหม : เออๆ คือว่านะ
ลิขิต : อืม
พรหม : เย็นวันหนึ่ง ลีกวนยูของสิงคโปร์และทักษิณของไทย
นั่งรับประทานอาหารเย็นกันที่สิงคโปร์
ทั้งคู่นั่งกินกุ้งลอปสเตอร์อยู่และอาหารอื่นๆมากมายบนโต๊ะ
ลิขิต : น่าอิจฉาจังว่ะ
พรหม : แล้วให้เป็นทักษิณตอนนี้เอามั้ย
ลิขิต : เชิญแกก่อนดีกว่า
พรหม : ฮ่าๆ ต่อนะ ลีก็เลยถามทักกี้ว่าเปลือกลอปสเตอร์
อันเนี้ยเอาไปทำอะไรได้บ้างที่ประเทศคุณ
ลิขิต : ก็ทิ้งสิวะจะเอาไปทำอะไรได้
พรหม : ทักกี้ก็ตอบแบบแกนั่นแหละแล้วลีก็สวนกลับมาว่า
ประเทศเราสามารถแปรรูปให้เป็นแครกเกอร์รสกุ้งได้
ลิขิต : โหย อัจฉริยะตัวจริงพ่อคนเก่ง ทำได้ไงเนี้ย เลิศเลอเพอเฟ็คที่สุด
พรหม : แหม ชมเขายกใหญ่เชียว ชอบมากรึไงละ
ลิขิต : กูประชด -*-
พรหม : เอาละมาฟังต่อ ลีได้ทีก็เลยถามต่อว่า
แล้วเปลือกส้มล่ะท่านเอาไปทำอะไรได้บ้าง
ทักกี้ตอบเหมือนเดิมทำไม่ได้...เราเอาทิ้ง
ลิขิต : ช่วยอะไรไม่ได้เลย ตอบเป็นอยู่อย่างเดียวรึไงวะ
พรหม : ใจเย็นๆจะฟังต่อมั้ย
ลิขิต : ฟัง
พรหม : เออ สงบๆแล้วฟังเฉยๆ
ลิขิต : ครับผม
พรหม : ลีกวนยู ก็ถามต่อไปอีก สงสัยยังไม่สะใจ
ลีถามว่าเศษหมากฝรั่งละเอาไปทำอะไรได้มั้ย
ลิขิต : ขอเดานะ ตอบว่าไม่ได้
พรหม : จะไปเหลือเรอะ แน่นอนอยู่แล้ว จะเอาไปทำอะไรได้ คราวนี้..........
อีตาลีกวนยูแกซ้ำทันทีเลย แกบอกว่าประเทศเราสามารถนำไปผลิตเป็นถุงยางได้
แถมบางส่วนส่งกลับประเทศไทยอีกต่างหาก
ลิขิต : มิน่าประเทศมันถึงไม่มีประชากรเชื้อชาติตัวเอง
พรหม : ทำไมฟะ
ลิขิต : ก็ถุงยางมันเหนียวมากใส่แล้วถอดไม่ได้
พรหม : ฮ่าๆ
ลิขิต : เล่าต่อๆเร็ว
พรหม : ถึงตอนนี้ทักกี้ชักเริ่มหมั่นไส้อยากเอาคืนบ้าง
ลิขิต : น่าจะรู้สึกตั้งแต่เปลือกส้มแล้ว
พรหม : แกเลยถามลีกวนยูกลับไปว่า แล้วเศษถุงยางละเอาไปทำอะไรได้
ตาลีแกตอบว่าไม่รู้ประเทศเราเอามันทิ้งไปเฉยๆ
คราวนี้ทักกี้เลยสวนกลับไปก่อนที่จะเดินออกจากโต๊ะไปว่า
ลิขิต : ว่าอะไร
พรหม : ประเทศเราเอาเศษถุงยางจากประเทศคุณแปรรูป....
กลับไปเป็นหมากฝรั่งอีกครั้ง แล้วส่งออกมาประเทศคุณโดยเฉพาะเลย
ลิขิต : ฮ่าฮ่า สะใจ สม นี่เรื่องจริงรึเปล่าวะ
พรหม : เปล่ามันเป็นมุข
ลิขิต : ถุย!ก็หลงคิดว่าเป็็นเรื่องจริงอยู่ตั้งนาน
edit @ 2006/12/31 16:14:29
